.

.

EN NU ECHT | Hola supermercado!


We zijn gevlucht, mijn vriend en ik! Hebben de vesten en sokken nog even terug gelegd in de kast en zijn stiekem naar Spanje geglipt! Hier zie je de herfst ook al in het bos terug maar nog niet in de lucht. Die is nog mooi strak blauw. Herfst is mijn favoriete seizoen maar dan wel de echte herfst en niet dat half/half weer dat we soms in Nederland hebben. Dus we duiken nog even onder en als we terug zijn mag ik erwtensoep! Van Girona naar Barcelona en van daaruit naar het zuiden, drie verschillende streken met hun eigen natuur, cultuur en lekker eten! Gelukkig wandelen we iedere dag een flink stuk om al die tapas en biertjes te verwerken. 


Sinds 2003 kom ik ieder jaar tenminste een keer in Barcelona. Het is net als New York een stad die je vanaf het moment dat je bent geland kan blijven fascineren. Je voelt je thuis maar ook ver weg genoeg om vrij te kunnen denken. Los van de rekeningen, de boodschappen en andere beslommeringen  weer eens je hoofd vrijmaken voor wereldse zaken. Hoor mij, alsof ik de wereldproblematiek dan eens ga bestuderen. 
Als ik door Barcelona loop ben ik gewoon altijd weer benieuwd wat er nu weer veranderd is of in welke bizarre creaties de vrouwen er door de straatjes struinen. Je hebt de hele hippe gescheurde doeken-achtige types met dreads in hun haar en zwerfhond ernaast maar ook de nonchalante 'wie doet mij wat' vrouwen, die (zij wel) gewoon met legging en ruim shirt over straat gaan. Aan weerszijden van de Ramblas heb je de wijken Born en Raval. Ver weg van de grote ketens en de chique Passeig de Gracia vind je daar nog echte onafhankelijke boetiekjes. Handgemaakte kleding met vreemd genoeg ook dat Scandinavisch tintje in vintage rekken. Heerlijk. Ik kan er uren rondstruinen. In de kleinste steegjes ontdek je vaak de pareltjes, winkels met oude vinylplaten of oma's servies. Wat jammer dat ik maar 10 kg bagage mee terug mag nemen! 


Gelukkig worden we zelf niet gewogen dus al die lekkere hapjes en drankjes hoef ik niet af te slaan. Ik weet zelfs inmiddels wat tabouleh is! Midden in het nogal patserige gedeelte van Marbella zit aan de rand van een grote weg een organisch restaurantje met een markt erbij. Heel erg van nu met kanten tafellakens en met servies en stoelen die net niet bij elkaar passen. Alles organisch biologisch of veganistisch. Heerlijk gegeten. 


Maar toch krijg ik altijd een beetje de kriebels van zo'n plek. Het moet allemaal hip en puur en daarmee krijgt het ook weer wat geforceerds. Welke smoothie van de 20 moet ik nou nemen? Vallen er geen blaadjes van de plantenbakken die boven de tafels zweven in mijn couscous? Misschien vind ik de Bodeguito El Chico dan toch nog meer bij mij passen..oude biertonnen als tafels met daarop ontvelde tomaten in schijfjes met olie en peper en zout, garnalen in knoflook en ham van de poot afgesneden..met bier (verdorie, als ik terug ben moet ik echt gaan sporten). Moet het echt het een of het ander zijn: bier en ham of havermout met amandelmelk? Welnee. Mijn oma is 91 geworden met aardappelen en rode wijn. Ole! 


Geen opmerkingen

Een reactie plaatsen

© FEEblog
Maira Gall