.

.

EN NU ECHT | Ici c’est Paris!


De hoofdstad van de mode en natuurlijk van de liefde: Parijs!
Voor mijn 37e verjaardag (aaargh) kreeg ik van mijn vriend een weekendje weg cadeau. Broodjes gesmeerd, Caprisun in de tas, klaar voor een road trip.
Vier uur en vijf bijna-botsingen later waren we er! Ons hotel lag op de grens van de wijken St Germain en Quartier Latin. In de lobby van het pittoreske hotel brandde de haard al voor ons!
Maar omdat ik toch echt een dagje ouder word en stijf was gezeten besloten we nog een stukje te gaan lopen en 'onze' wijk te ontdekken.
Vlakbij de Sorbonne Universiteit in de wijk St. Germain ligt de Parijse versie van De Verborge Uul: Le Hibou! Peperdure cocktails maar ook gewoon een lekker biertje en een goed glas witte wijn: hier komt ie toch echt vandaan!
We zitten naast het Odeon, een enorm theater met daarop in grote neonletters: The World is Yours! In mijn ooghoek zie ik een hotspot uit mijn vooraf gemaakte lijstje: Le Comptoir. De gasten onder de branders buiten eten gemarineerde radijsjes en bijzondere schuimpjes..maar het is bijna 23 uur dus daar gaan we niet meer aan beginnen. Toch knaagt het nog een beetje..
Bij het gezellige Au Père Louis vinden we wat we zoeken: plankje met allerlei lekkere hammetjes en worst! Een geslaagde eerste ontdekkingstocht, op naar onze Franse Stube!
Het is mooi weer in Parijs! We ontbijten vlakbij het Panthéon en kunnen kiezen uit drie ontbijt menu’s: Je t’aime un peu, beaucoup of passionnément! Bij die laatste variant krijg je alles er op en eraan dus je kunt wel raden waar ik voor ga!

Mijn vriend is gefascineerd door kerken, water en bergen dus waar we ook gaan, we bezoeken altijd wel iets moois. Vanuit ons hotel steken we de Seine over en lopen de hippe mode wijk Le Marais in. Leuke boetiekjes en koffiebarretjes overal waar je kijkt! Maar we moeten door! 

Het is een heel eind naar de Sacre Coeur! Toch maar even de metro induiken voordat we straks geen voetzolen meer over hebben! 
En ik merk dat ik zenuwachtig word wanneer de metro even onverwacht stil komt te staan in de tunnel. Ik kijk om me heen of er potentiële terroristen zijn en roep mezelf gelijk weer tot de orde. Ik word aangeraakt en mijn eerste impuls is slaan. Het blijkt een heel donker baby'tje in een draagzak bij zijn vader dat mij graag wil aaien. Hij lacht schalks en duikt weer in zijn doek. 
Het uitzicht vanaf de Sacre Coueur is adembenemend. We besluiten een tijdje boven de grond te blijven en nog wat van de omgeving op te snuiven. Om 21 uur liggen we al in bed met één oog naar nagesynchroniseerde films te kijken.
We worden wakker van het zonnetje door het raam en de duiven op het dak! We hebben heel ambitieus onze renspullen meegenomen en we besluiten het Luxemburgse park naast ons hotel te gaan verkennen. Achter de poorten en muren schuilt een gigantisch natuurpark met daarin een heus paleis! Ik ging er van uit dat we een rondje zouden rennen (voor mij al een forse inspanning) maar de meeste andere sporters rennen me al twee keer voorbij. Ik word er fijntjes op gewezen dat zelfs een licht gehandicapt meisje me voorbij rent. Ja-ha! 
Wel helemaal fit voor ons dagprogramma: een rondje stad! Serieus, vanuit ons hotel in St Germain/Quartier Latin de Seine over, langs de Champs-Elysées, de Arc de Triomphe en via de Tour Eiffel weer de Seine over en zo weer terug naar ons hotel! Ik voelde mijn benen niet meer, maar wat een prachtige stad is het toch! We hebben op de brug nog wat magneten voor op de koelkast gekocht, ik mocht helaas geen slotje!
We eindigen de dag in een ouderwetse Franse kroeg waarvan de eigenaar volgens mij bij iedere bestelling even proeft. Er zit een heel gezelschap van zijn leeftijdgenoten en ze hebben hun eigen vleespastei mee en stukjes brood en bestellen flessen wijn die ze delen. Heerlijk, zo wil ik toch wel oud worden. En maar kletsen en maar lachen. Eén van de oudere mannen zit er wat verloren bij, zijn vrouw voert het hoogste woord. Hij zit wat onhandig met een pink over haar been te wrijven. Zou hij naar huis willen of gewoon even willen laten weten dat hij naast haar zit en haar lief vindt?
Op weg terug naar het hotel lopen we langs een hele kleine oesterbar die door een man en vrouw en hun dochter wordt uitgebaat. Mijn vriend eet 12 oesters helemaal alleen op. We drinken lekkere wijn en ik krijg pelgarnalen. 
Ik wil niet naar huis! Maar eerlijk is eerlijk: nog meer lopen zou ook best heftig worden dus we vertrekken op tijd richting huis. Of we dan misschien nog even in Valkenburg kunnen stoppen voor de Amstel Goldrace vraagt mijn vriend. 

Voordat we halverwege de Cauberg zijn opgeploeterd (had ik al gezegd dat we twee dagen hadden gelopen?) belandden we in een hoosbui. In Parijs waren we al die tijd gewoon droog gebleven!! Als goedmakertje mag ik frietjes, maar het zijn geen Franse.



Geen opmerkingen

Een reactie posten

© FEEblog
Maira Gall