.

.

EN NU ECHT | Belgische kwartiertjes


Natuurlijk ben ik bang als ik tv kijk en de kranten lees. Ongelofelijk wat er gebeurt in de wereld. Onze wereld, onze achtertuin zelfs. Maar wat moeten we nu doen dan, thuis blijven en daar onverhoopt van de trap donderen (in mijn geval over je pilates mat struikelen) of toch maar naar buiten toe?


Gelukkig heb ik een hele nuchtere vriend die mij gewoon heeft meegenomen naar Keulen voor een prachtig solo concert van John Bramwell, bekend van de band I am Kloot. Prachtige nummers die loepzuiver werden gezongen. Het decor hielp ook wel een handje mee: de Stadtgarten, met intieme concertzaal, bijzonder restaurant met mega zwart wit foto’s aan de muur en een park eromheen waarin nu op dit moment een Kerstmarktje is opgebouwd.





Namijmerend over dit waanzinnige optreden zijn we via de Brusselse straat doorgelopen naar het Brusselse plein midden in de zogenaamde Belgische wijk van Keulen. De wijk bruiste nog steeds en door de dichte luiken zagen we allemaal leuke mode - en interieurwinkels voorbij komen waarvan je de namen wilt onthouden voor een bezoek overdag maar het zijn er zoveel! Een naam die ik echt niet kon onthouden en gelijk maar heb opgeschreven was Hallmackenreuther. Een ontzettend leuke hippe bar met restaurant, die zo het decor voor een aflevering van Tatort zou kunnen vormen. Het hele Belgische kwartier is in ieder geval zeker een bezoekje waard!


En om nog even in die Belgische sfeer te blijven heb ik er met vriendinnen nog een weekend Antwerpen aan vastgeplakt! De ene vriendin was 40 geworden, de andere professor (!) en mijn persoonlijke prestatie is dat ik in 2016 ga trouwen (ieder zijn kwaliteiten!). Drie dubbel feest dus!

Een stukje over de Meir met de 13 in een dozijn winkels kun je links de straat Wapper in waar je het Rubenshuis kunt bezoeken maar ook even door kunt lopen en wat kunt eten en drinken op de Vreemdelingenmarkt op zaterdag. Een internationale markt waar je van alles kunt proeven. Veel Antwerpenaren staan er ook vaak te ‘aperitieven’ op zaterdag aan het kraampje met de witte wijn en garnalenkroketten of dat van de Marokkaanse gevulde broodjes.

Van daaruit loop je parallel aan de Meir maar via de achterstraatjes door naar de wijk om het modemuseum heen. Daar moet je echt de Nationale straat, de Huidvetterstraat en de Kammenstraat in lopen. Vol leuke boetiekjes.. Belgische mode en architectuur, Scandinavische invloeden, maar vooral bijzondere en unieke items van kwaliteit. Je vindt er All Saints uit Oost-Londen, een sober merk met aandacht voor de basics, maar ook Moose in the City met Scandinavisch haute design en de kleinere boetiekjes Lot en Vegas (vintage).


Waar je niet ‘zomaar’ terecht komt, maar waar wij dus een afspraak hadden is La Tiara, een bruidszaak. Echt een bizarre ervaring. Ik weet wel dat ik ga trouwen, dat het echt is en zo, maar jezelf in zo’n jurk laten hijsen is toch een tweede hoor.

Ik heb de neiging te vragen naar een eenvoudig stukje stof, een soepel vallende jurk zoals ik die ook vaker bij FEE zie van Samsoe & Samsoe of van Storm & Marie. Strak gesneden, Scandinavisch model. Maar dat is nog niet zo simpel.

En daarbij moest ik van mijn vriendinnen perse de Sissi jurk aan.
Zij allebei in tranen. Eerst van ontroering. Daarna van het lachen omdat bleek dat de mevrouw die mij in het gevaarte had geholpen een laag tule had gemist die nu strak om mijn lijf zat verstrikt onder de jurk. Zie je wel, ik mag best pepernoten met chocolade, het lag gewoon aan de tule!


Na al die emoties van het passen was het maar weer eens tijd voor een drankje! Omdat we al een beetje in vrijgezellenfeest sfeer waren zijn we naar Appelmans gegaan voor een cocktail. Licht in het hoofd van de Porn Star Martini zijn we daarna heerlijk gaan eten bij Pasta Hippo Vino, een warme en sfeervolle zaak op de Oude Koornmarkt. In die zelfde straat ligt trouwens ook Muze, een heel relaxed jazz café met live optredens en (ja hoor) vers getapte trappisten! Maar dat hebben we niet meer gered.. om 21.00 uur lagen we in onze suite met bolognese chips, champagne en Netflix. Bruisend Antwerpen, maar dan anders!




Geen opmerkingen

Een reactie plaatsen

© FEEblog
Maira Gall